Gwara łącka

Share

Gwara łącka (przymiotnik małą literą) to nie tylko gwara Łącka (miejscowości Łącko), ale nazwa pewnego dialektalnego kompleksu, łączonego z terenem sąsiedniej gminy Kamienica oraz wpływami zarówno Sądeckiego, jak i Podhala.

Na mapie Eugeniusza Pawłowskiego z książki Gwara podegrodzka wygląda to następująco.

Wpływ na granice gwary mają nie tylko podziały sprzed wieków (tereny należące do starosądeckich klarysek i królewszczyzny), ukształtowanie terenu — góry i przełęcze, rzeki i drogi dawniejsze i nowsze, ale też współczesne podziały administracyjne. Kamienica jest dziś w powiecie limanowskim, a Łącko — nowosądeckim. Gmina Łącko składa się z następujących miejscowości: Łącko, Brzyna, Czarny Potok, Czerniec, Jazowsko, Kadcza, Kicznia, Łazy Brzyńskie, Maszkowice, Obidza, Szczereż, Wola Kosnowa, Wola Piskulina, Zabrzeż, Zagorzyn, Zarzecze.

Dziś w Łącku konkurs, święto miejscowej gwary. Usłyszymy, jak ona brzmi w wersji bardziej archaicznej, w gawędach odtwarzających i przekazujących archaiczne techniki narracyjne (przeniósł je w czasy nam bliższe Stanisław Wąchała, zmarły w 2003 roku, poeta, gawędziarz, organizator życia kulturalnego.
Ma też gwara łącka słownik — jego autorką jest Monika Kurzeja, polonistka, etnomuzykolożka rodem z Kiczni. Gwara ta w wersji artystycznej obecna jest w poezji Bronka z Obidzy (Bronisława Kozieńskiego). Z jego osobowością zapoznać nas może wartościowy film:

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *